Σχετικά με τον Karlheinz Deschner

Με αφορμή το τελευταίο σχόλιο, έφερα εικόνες στο μυαλό μου από τα φοιτητικά μου χρόνια (πέρασαν πάνω από 20 χρόνια !). Κάποια μέρα ένας συμφοιτητής μου με κάλεσε σε μια συζήτηση που θα γινόταν σχετικά με τα ανθρώπινα δικαιώματα. Γνώριζα τον συνάδερφο από μια ομάδα φοιτητών που «κόλλησε» δίπλα στον καθηγητή Allesch. Μέσω του καθηγητή μάθαμε τον Tocqueville και τον John Locke και πιστεύω από την στιγμή που διάβασα για να γράψω μια εργασία πάνω στο «Η δημοκρατία στην Αμερική» ότι πολλά άλλαξαν στο μυαλό μου. Είπα ναι και βρέθηκα σε ένα πριβέ δωμάτιο μιας μπυραρίας. Εκεί ήταν πολλοί συνάδερφοι από την σχολή φυσικών επιστημών. Ακολούθησαν πολλές Τετάρτες με συζητήσεις γύρω από το θέμα της ελευθερίας και των ατομικών δικαιωμάτων. Οι συζητήσεις επικεντρώθηκαν στο θέμα της θρησκείας (ζούσαμε άλλωστε σε μια πόλη που δεν γνώρισε άλλον άρχοντα από τον αρχιεπίσκοπο της). Αργότερα ιδρύσαμε τον «αντικληρικό κύκλο Salzburg».

Είχαν προηγηθεί πολλές συζητήσεις. Πολλοί από εμάς δεν ήταν αγνωστικιστές, αρκετοί χριστιανοί με έναν διαφορετικό τρόπο, αρκετοί φυσικά δεν έβλεπαν με καλό μάτι τον χριστιανισμό. Υπήρχε ένα κοινό ενδιαφέρον όμως και αυτό δεν ήταν απαραίτητα μόνο το αντικληρικό αλλά η προάσπιση των ανθρώπινων δικαιωμάτων και της ελευθερίας.

Θυμάμαι την φίλη μου την Άντρεα, μια γερμανίδα φοιτήτρια της γερμανικής φιλολογίας. Πιο πιστό άνθρωπο δεν θυμάμαι να έχω γνωρίσει. «Δεν αισθάνομαι υπεύθυνη για τα εγκλήματα που έκανε η εκκλησία, τους φόνους, τις διώξεις, τους πολέμους. Δεν μπορώ όμως να τα ξεχάσω και να σωπάσω. Ο δικός μου ο θεός είναι καλός και σε αυτόν πιστεύω».

Πως μου ήρθαν όλα αυτά στο μυαλό? Με αφορμή το βίντεο που προτείνω στο τελευταίο σχόλιό μου θυμήθηκα τον Karlheinz Deschner. O Deschner είναι ο μεγαλύτερος κριτικός της εκκλησίας. Θυμάμαι τον Ψυχαναλυτή μου, Κοσμήτορα της Θεολογικής, σπουδαίο άνθρωπο άσχετα αν διαφωνούσαμε διαρκώς, να λέει «Είναι ο μεγαλύτερος εχθρός της εκκλησίας στις μέρες μας… και δυστυχώς δεν μπορείς να τον αντικρούσεις» .Είναι αυτός ο ψυχαναγκαστικός, καλοσυνάτος, ήρεμος ηλικιωμένος κυριούλης που θα ήθελες να έχεις για παθολόγο σου. Τον καλέσαμε λοιπόν και οργανώσαμε μια ομιλία σε μια αίθουσα του Πανεπιστημίου. Σοκαρίστηκα από το πόσοι ήρθαν, καρφίτσα δεν έπεφτε. Ώστε είμαστε τόσο πολλοί ? Ναι, είμαστε, μπορεί οι άλλοι να είναι περισσότεροι και να χαλάνε τον κόσμο με τις καμπάνες τους και τις κραυγές τους, αλλά δεν είναι το 98,5% όπως διατείνονται.

Σχετικά με τον Deschner λοιπόν, αντιγράφω από το http://minimalist-minimalist.blogspot.com/2006/06/blog-post_115021600885021655.html. Η παροιμιώδης φράση «συνθήκες σαν της αρχαίας Ρώμης» ισχύει και για τις συνθήκες στη χριστιανική εκκλησία. Οι φρικαλεότητες της ύστερης αρχαιότητας και οι αχρειότητες των χριστιανών «ποιμένων» και «ποιμνίων» ωραιοποιούνται μέχρι και σήμερα (κυρίως στη χώρα μας) από τους εκκλησιαστικούς ιστορικούς ή αποσιωπώνται.

Οι περισσότεροι «λαϊκοί» θεωρούσαν απλώς αδύνατη μια τέτοια σωρεία εγκληματικών πράξεων κατά τους πρώτους χριστιανικούς αιώνες, ενώ αργότερα πίστευαν πως πρόκειται για μεμονωμένες περιπτώσεις.
Όλα αυτά τα εγκλήματα αιώνων κατά των πληθυσμών Ευρώπης και Ανατολής πείθουν ότι δεν ήταν συγχωρητέα πταίσματα μιας κατά τα άλλα «αγίας εκκλησίας», αλλά ουσιαστικές αποδείξεις μιας κρατικοποιημένης θρησκείας.

«Γράφω την ιστορία της σταθερής σύνδεσης μεταξύ της λεγόμενης κοσμικής και εκκλησιαστικής πολιτικής, μαζί με τις επιπτώσεις της θρησκείας στο λαό: για την εγκληματικότητα στην εξωτερική πολιτική, στην αγροτική, εμπορική και οικονομική πολιτική, στον πολιτισμό, στη λογοκρισία, στη συνεχιζόμενη εξάπλωση της άγνοιας και της δεισιδαιμονίας, για την αδίστακτη εκμετάλλευση της σεξουαλικής ηθικής, του συζυγικού και του ποινικού δικαίου.

Γράφω για την εγκληματικότητα των κληρικών, όπως αυτή εκδηλώθηκε ανά τους αιώνες με τον ιδιωτικό πλουτισμό, το παζάρεμα των αξιωμάτων, τη λατρεία των θαυμάτων και των οστών, τις διάφορες μορφές παραποίησης κ.λ.π.
Με λίγα λόγια: γράφω την ιστορία ενός εγκλήματος σε όλη την έκταση της κρατικής, εκκλησιαστικής και κοινωνικής ζωής της χριστιανοσύνης».

Το κύριο έργο του Deschner Η εγκληματική ιστορία του χριστιανισμού κυκλοφορεί στα γερμανικά σε 10 τόμους οι οποίοι μεταφράστηκαν στα ελληνικά (οι πρώτοι 8) . από τους Ρ. Ζαρκάδη, Μ. Αργυροηλιοπούλου, Τ. Φατσέας, Ξ. Αρμύρος και κυκλοφορούν από τις εκδόσεις ΚΑΚΤΟΣ.

Αντιγράφω πάλι από τον http://minimalist-minimalist.blogspot.com/2006/06/blog-post_115021600885021655.html

1ος τόμος: Πρώιμα χρόνια, σελ.878
2ος τόμος: Το τέλος του αρχαίου κόσμου, σελ. 710
3ος τόμος: Αρχαία χριστιανική εκκλησία Α', σελ. 539
4ος τόμος: Αρχαία χριστιανική εκκλησία Β', σελ. 451
5ος τόμος: Η αρχή του Μεσαίωνα Α': Μεροβίγγειοι, σελ. 440
6ος τόμος: Η αρχή του Μεσαίωνα Β': Καρολίδες και Καρλομάγνος, σελ. 400
7ος τόμος: 9ος αιώνας: Λουδοβίκος Α' ο ευσεβής, σελ. 445
8ος τόμος: 10ος αιώνας: Όθων ο μέγας, σελ. 511

Δείτε ένα ντοκιμαντέρ για το πρόσωπο του Karlheinz Deschner (στα γερμανικά)

Ricarda Hinz - Die haßerfüllten Augen des Herrn Deschner Teil 1:

Ricarda Hinz - Die haßerfüllten Augen des Herrn Deschner Teil 2

Λογική και προκατάληψη. Η γιγάντωση του φονταμενταλισμού και της δεισιδαιμονίας στις μέρες μας

Είδα πρόσφατα στο blog του Confessions of rational minds ένα βίντεο από ένα ντοκιμαντέρ του Richard Dawkins στο Βρετανικό Channel 4. Ο Dawkins απ΄ότι κατάλαβα είναι Professor of the Public Understanding of Science, στο University of Oxford.

Δεν τον γνώριζα και ευχαριστώ τα παιδιά που ανέβασαν αυτό το βίντεο. Απ΄ ότι φαίνεται ήρθε καλά σε μια εποχή που χάρηκα όταν άκουσα ότι η διαδικασία απαλλαγής των παιδιών από το μάθημα των θρησκευτικών στα ελληνικά σχολεία έγινε πιο απλή.

Θεωρώ αυτονόητο, ότι οι θεραπευτές γνωσιακής – συμπεριφοριστικής θεραπείας είναι πρώτα απ΄ όλα επιστήμονες (πόσο είχα παραξενευτεί όταν πέρασα για πρώτη φορά την πύλη της σχολής Ψυχολογίας, στο Salzburg και είδα ότι στεγάζεται στο κτήριο των φυσικών επιστημών, δίπλα στην Βιολογία και πάνω από τα εργαστήρια χημείας). Θεωρώ ότι η παράδοση του συμπεριφορισμού που κουβαλάμε δεν μας επιτρέπει να πιστεύουμε κάτι γιατί έτσι νομίζουμε.

Θεωρώ ότι μεγάλο μέρος της δουλειάς μας βρίσκεται στο να βοηθήσουμε ανθρώπους να ξεπεράσουν τις προκαταλήψεις τους και να διερευνούν με τους κανόνες της λογικής και της επιστήμης αν πράγματα που σκέπτονται για τον εαυτό τους, τους άλλους και το μέλλον τους είναι λόγος για να έχουν συναισθήματα και συμπεριφορές που μας περιγράφουν. Θεωρώ δηλαδή ότι είναι αυτονόητο ότι δεν αποτελεί προσβολή για θεραπευόμενους (όπως μου έλεγε μια φίλη μου) να με ακούνε να πρεσβεύω απόψεις που ανήκουν στο στρατόπεδο της λογικής και της επιστήμης. Η εμπειρία μου έχει δείξει ότι η μεθοδολογία της ΓΣΘ βοηθάει τους ανθρώπους, χωρίς να επεμβαίνει στα θρησκευτικά τους πιστεύω.

Όπως έγραφα και σε σχόλιο στο cinemaandpsychopathology ανησυχώ με την γιγάντωση του φονταμενταλισμού στις μέρες μας (δες άρθρο του beck “prisoners of hate” ή ακόμα καλύτερα το βιβλίο του) και θεωρώ ότι ο θρησκευτικός φανατισμός ξεκινά από την εκπαίδευση, ιδίως μικρών παιδιών. Είναι απαράδεκτο να εκπαιδεύει κανείς σήμερα κάποιον να μην σκέπτεται λογικά. Είναι απαράδεκτο σήμερα 9 στα 10 αυτοκίνητα νεοελλήνων να έχουν κρεμασμένα στο καθρεφτάκι μπιχλιμπίδια για το μάτι. Αυτό είναι όμως μια άλλη ιστορία.

Μπορείτε να παρακολουθήσετε το βίντεο (The Virus Of Faith) παρακάτω.

Richard Dawkins - The Virus Of Faith
Ανέβηκε από myoot